วงจรชีวิตกิเลสมนุษย์
ฤดูใบไม้ผลิ
ตื่นได้แล้วนะ
อาจารย์
ไง ไง เจ้าจะไปไหน
ผมจะไปเก็บสมุนไพร
งั้นไปเลย
ผมไปก่อนนะครับอาจารย์
ระวังงูล่ะ
อาจารย์รอผมด้วย
มาแล้วเหรอ
ผมเก็บสมุนไพรมาตั้งเยอะแน่ะ
จริงเหรอ เก็บมาเยอะเหรอ
ครับ
ดีจังนะ
เดี๋ยวก่อน โยนนั่นทิ้งไป
ทำไมครับก็เหมือนกันนี่
ถึงหน้าตาเหมือนกัน
แต่นี่..มันมีพิษร้ายแรงนะ
อันนี้สิช่วยชีวิตคนได้
หน้าตาเหมือนกันจะรู้ได้ไง
เจ้าต้องดูดีๆสิ ตรงปลายอันนี้จะเห็นเส้นสีขาว
ถ้ากินเข้าไป ตายแน่ๆ
คราวหน้าอย่าเก็บมาอีกเชียวนะ
อันนี้กินได้มั้ยฮะ
ได้สิ กินได้
อาจารย์ ที่หลังผมมีก้อนหินติดอยู่
ช่วยเอาออกที
ทรมานงั้นเหรอ
ครับอาจารย์
งั้นเจ้าก็ไม่ควรทำกับปลาแบบนั้นนะ
ครับอาจารย์
เจ้าไม่ควรทำกับกบแบบนั้นด้วย
ครับอาจารย์
เจ้าไม่ควรทำกับงูแบบนั้น
ครับอาจารย์
ลุกขึ้นยืน
เดินไปรอบๆ
ผมเดินไม่ไหวมันหนักไป
แล้วเจ้าว่า ปลากบและงูจะทนไหวเหรอ
ผมทำผิดไปแล้วอาจารย์
ไปหาสัตว์พวกนั้นและแก้มัดให้มันซะ
ถึงจะปล่อยเจ้า
แต่ถ้าเผื่อ สัตว์พวกนั้น
ไม่ว่าปลากบหรืองูเกิดตายไป
เจ้าจะต้องแบกหิน
ในใจของเจ้า
ไปชั่วชีวิตเลย
ฤดูร้อน
ลูกสาวฉันไม่สบาย
ต้นไม้นี่
อายุมากกว่าสามร้อยปี
อีกไม่นาน
คุณจะแข็งแรงเหมือนต้นไม้
ที่นี่ยินดีต้อนรับ
เชิญข้างในก่อน
เธอจะหายไหมคะท่าน
อาตมาเชื่อว่าวิญญาณของเธอทุกข์ทรมาน
เมื่อดวงจิตพบความสงบ ร่างกายจะแข็งแรงเอง
ดิฉันฝากด้วยนะเจ้าคะ
ขอโทษ
คุณไม่ควรจะนั่งบนนั้น
อาจารย์จะโกรธนะ
สวดมนต์เหรอ
ทำไมสวดตอนนี้ล่ะ
ไปด้วยกันมั้ย
เบามือหน่อยสิ
ต้องตำด้วยหัวใจนะ
ดื่มซะสิ
มันจะ..ช่วยให้ห้วโล่ง
เรือจะลอยไปแล้วนะ
หยุดนะ
หายดีแล้วเหรอ
ฉันหายดีแล้วล่ะ
แปลกนะ
พอไม่เห็นเธอฉันจะคลั่ง
ฉันเป็นอะไร
แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว น้ำเข้า ลุกเร็ว
ผมผิดไปแล้วอาจารย์
เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
คุณหนู ยังป่วยอยู่หรือเปล่า
เปล่าค่ะ
ถ้างั้น..คงได้ยาถูก
ถ้าคุณหายดีแล้ว ก็ไปได้
ไม่นะ เธอไปไม่ได้
ตัณหาทำให้อยากครอบครอง
จากนั้น นำไปสู่การฆ่า
รีบลงมาสิ
ฤดูใบไม้ร่วง
ไอ๋หยา
คงจะเหนื่อยมากล่ะสิ
ชายวัย 30 หลบหนีหลังสังหารภรรยา
โตขึ้นเยอะเลยนะ
ลงมา
ไง เจ้าน่ะ..มีชีวิตมีความสุขดีหรือเปล่า
ว่าไง เล่าให้อาจารย์ฟังบ้างสิ
เจ้าคงทุกข์ทรมานมากงั้นสิ
อาจารย์ไม่เห็นเหรอว่า ผมทรมาน อย่าถามเลยน่า
เจ้าทรมานเพราะอะไร
ก็ไอ้ความรักนี่แหละ
ผมต้องการแต่เธอคนเดียว
แล้วไง
แต่เธอดันออกไปอยู่กับชายอื่น
อย่างงั้นเหรอ
เป็นไปได้ไง เธอบอกรักผมคนเดียว
แล้วไงต่อ
ผมทนไอ้เรื่องแบบนั้นไม่ได้หรอก
เจ้ารู้นี่โลกมนุษย์เป็นไง
บางครั้งเราต้องปล่อยของที่เราชอบไป
สิ่งที่เจ้าชอบคนอื่นก็ชอบได้เหมือนกัน
เธอทำได้ไง นังผู้หญิงร่านสวาทนั่น
มันเหลือจะทนงั้นเหรอ
ใช่
นี่ เด็กโง่
เจ้าเด็กโง่
ถึงแม้เจ้าจะฆ่าคนอื่นได้ง่ายๆ
แต่ทำให้ตัวเองโดนฆ่ามันไม่ง่ายหรอก
เอาล่ะ จงใช้มีดแกะสลักตัวหนังสือนี่
สลักแต่ละตัว จงขับความโกรธออกจากใจซะ
หลวงพ่อ
เรามาเพื่อสอบถามบางอย่างครับ
ทิ้งมีดซะ
ไม่งั้นยิงนะ
เจ้าทำอะไร แกะต่อไปสิ
มันจะช่วยให้ใจของเขาสงบได้
ให้เขาทำให้เสร็จเถอะ
อีกนานมั้ยครับ
พรุ่งนี้เช้าก็คงจะเสร็จหมด
ไม่มีสัญญาณ
เหรอ
มันกลางป่าลึกนี่
จะมองทำไม
นี่ พวกเขาทำสีขาวจากหอยพวกนี้แหละ
เจ้าน่ะตื่นได้แล้ว
ถึงเวลาไปแล้ว
นักสืบชอย ไม่ต้องหรอก
นักสืบชิ เรือไม่ยอมไป
ไปแล้ว
ฤดูหนาว
นี่ เงียบซะเจ้าหนู
ฤดูใบไม้ผลิ